Misschien wist je het nog niet, maar ik ben al enkele jaren lid van Toastmasters Epe. Een club waar de leden zich kunnen ontwikkelen in spreken in het openbaar en leiderschap. Iedere bijeenkomst zijn er een aantal leden die een speech geven over een zelfgekozen onderwerp.
Toastmasters is niet alleen leerzaam op het gebied van spreken en leiderschap. De onderwerpen die op de clubavonden langs komen zijn heel divers. En nu weet ik, dankzij een speech van een clublid, waarom mannen en vrouwen zo verschillend denken.
Mannen hebben namelijk doosjes in hun hoofd. Vrouwen een ingewikkeld netwerk van draden, die al dan niet emotioneel aan elkaar verbonden zijn. Die doosjes van mannen zijn allemaal gevuld met verschillende onderwerpen. Werk, vrouw, kinderen, schoonmoeder, hond, kat, sport etc. Doosjes die trouwens bij sommige mannen ook echt wel met draden aan elkaar verbonden zijn. Maar veel mannen halen, al naar gelang het onderwerp, het juiste doosje te voorschijn. Als bijvoorbeeld de schoonmoeder weer uit beeld is, wordt het doosje gesloten en ergens diep weer weggestopt. Het doosje komt vervolgens niet eerder weer tevoorschijn, dan strikt noodzakelijk is.
Mannen schijnen zelfs een doosje te hebben met helemaal niets erin. Een leeg doosje. Ik kan het eigenlijk niet geloven, maar mannen schijnen dus echt in staat te zijn om zelfs helemaal hun gedachten uit te schakelen. Hiervoor hoeven ze alleen maar dat lege doosje te pakken en die open te doen. Om jaloers op te worden. Ik heb echt geen behoefte om man te zijn. Maar wat zou ik ook graag zo’n leeg doosje willen hebben. Het lijkt me heerlijk.
