donderdag 31 december 2009

Oeps... organizer is autosleutels kwijt


Het is negen uur in de avond. Ik ben anderhalf uur rijden van huis. Afscheid nemen van Vriendin, sleutels pakken en wegwezen. Ik moet nog een eindje.


En dan... whaaahhh , waar zijn mijn autosleutels? Waar heb ik ze toch gelaten ? Ik schaam me stiekem een beetje. Een professional organizer die haar sleutels kwijt is . Iedereen komt in actie. Samen met Vriendin, Vriend en Zoon wordt alles afgestroopt. De parkeerplaats, regenputjes en vragen bij de buren of die wat hebben gezien. Het hele huis doorlopen en afspeuren. In een half uur tijd zetten we ook nog eens vijf keer mijn hele tas op de kop. De brillendoos wordt zelfs nagekeken. Ik kijk een keer of drie mijn zakken na. Vriendin haalt een paar keer mijn zakken leeg. Maar geen sleutels. Ondertussen vraag ik mij af of ik echt zo stom ben dat ik mijn sleutels kwijt kan zijn. Hoewel zelfs een organizer wel eens onbewust ergens dingen neerlegt waardoor ze het even niet meer weet. En na zes jaar Vriendin niet meer gezien te hebben zijn we beide even een stukje kwijt van wat er tijdens de begroeting om ons heen gebeurde.


Maar wat nu? Eerst de politie maar eens bellen. Maar we worden afgescheept. Dat iemand anderhalf uur verderop woont, daar heeft de vrouw geen boodschap aan. Grrr....


Vriendin heeft een oplossing: “ik breng jou weg, we rijden terug met je reservesleutel en dan kun je de auto meenemen.” Bepaald geen prettig vooruitzicht, dat betekent dat ik, als het meezit over vijf uren wel ongeveer weer met de auto thuis zal zijn. Maar wat anders? Mijn gezin is met de auto ook drie kwartier reizen van huis. Alleen zijn zij in noordelijke richting gegaan en ben ik vanmorgen naar het westen getrokken.


Zoon krijgt een ingeving. Heb je de sleutels misschien in het restaurant verloren? Nou, laten we die eerst nog maar bellen dan. De andere oplossing is ook niet bepaald aantrekkelijk. Terwijl Vriendin al druk in de weer is om het telefoonnummer op te zoeken krijg ik zelf, naar even later blijkt, de gouden ingeving. Want als ze in het restaurant liggen kunnen ze dus ook in de auto van Vriend liggen. Het zou maar zo kunnen. In deze auto zijn al vaker dingen uit zakken gevallen, zeggen Vriend en Vriendin. Zoon gaat kijken en we horen zo snel het autoportier weer dichtgaan dat we elkaar hoopvol aankijken.


Ik vlieg Zoon om de nek als hij mij de autosleutels overhandigd . Pffff.... was dat even spannend. Ben ik toch niet zo stom als ik dacht . Opgelucht keer ik terug naar het oosten

woensdag 23 december 2009

Spaghetti, een leeghoofd en asperges


Veel mensen zijn zo druk in hun hoofd dat hun gedachten alle kanten op getrokken worden. Als je die gedachten eens uit dat hoofd zou halen en er naar zou kijken, lijkt het net een bord spaghetti. Er zit geen begin of eind aan en alles loopt door elkaar.
Ook Bram worstelt met dit probleem. Hij vliegt van de ene activiteit naar de andere zonder regelmatig iets af te maken. Tijdens de intake gaat regelmatig de telefoon, worden we gestoord door een collega en iedere keer pingelt de computer omdat er een nieuwe e-mail binnenkomt.

"Bram," zeg ik, "ik heb door wat je probleem is. Je wordt veel te vaak gestoord en daar moeten we structuur in brengen. Ik kom over twee weken terug en dan gaan we daaraan werken. En ik denk dat het tijd wordt dat we van jou een leeghoofd maken".

Brams ogen rollen zowat uit zijn hoofd: "Wat zeg je?" Ik lach maar een beetje en leg het hem uit. "Doordat je zoveel te doen hebt en ook nog eens wordt afgeleid door alle geluiden om je heen, heb je moeite om je te concentreren op je echte werk. Iedere keer schieten er van die losse gedachten door je hoofd over alle dingen die je niet mag vergeten. Daarom wil ik dat je voor ik terugkom drie lijsten gaat maken."

Ik scheur drie vellen papier van mijn schrijfblok. Op de eerste zet ik To-do, op de tweede Not-to-do en ik schrijf op het derde vel Tadaa. "Kijk Bram, op de To-do-lijst ga je alle acties schrijven die je nog moet doen. Op de Not-to-do-lijst schrijf je alle dingen die je niet meer wilt doen. Dat kunnen dingen zijn die je kunt delegeren. Bijvoorbeeld het maken van kopieën of het verzendklaar maken van post. De Tadaa-lijst ga je straks gebruiken voor alle taken die je afgerond hebt."

Door taken op te schrijven kun je ze uit je hoofd zetten waardoor je ruimte krijgt om je te concentreren op de dingen die er echt toe doen. Het geeft een veilig gevoel dat je maar op je lijstje hoeft te kijken om een volgende actie te kunnen ondernemen. Als je alle losse gedachten op papier zet maak je van je hoofd een leeghoofd.

Om je alleen bezig te kunnen houden met dingen die er echt toe doen, is het handig om eens te inventariseren welke taken je niet zelf hoeft te doen. Door het maken van Not-to-do-lijst wordt het gemakkelijker om straks aan de overgebleven acties de juiste prioriteit toe te kennen.

En wat is het heerlijk om te zien wat je allemaal gedaan hebt. Hiervoor is de Tadaa-lijst bestemd. Het geeft al een voldaan gevoel om dingen van de To-do-lijst door te strepen als de taak voltooid is. De To-do-lijst moet echter steeds opnieuw vernieuwd worden. Op de tadaa-lijst kun je na een dag, week of maand nog precies terugzien wat je allemaal gedaan hebt om je doelen te bereiken.

Na twee weken kom ik weer bij Bram. "En hoe bevalt het werken met de lijsten?", vraag ik. "Het was de vorige keer zo'n wirwar in je hoofd dat het op een bord spaghetti leek. Waarmee zou je de takenlijsten die je nu gebruikt willen vergelijken? Bram weet het antwoord niet zo gauw. "Wat dacht je van een bord asperges?" "Ja, dat is een aardige vergelijking. Net als een bord asperges is mijn werk nu lekker overzichtelijk"